Nynke Sanders in het spotlicht

‘Wie A zegt, moet ook B zeggen’

De moed zakt haar wel eens in de schoenen. De woningnood, slinkende zorgbudgetten, de verharding van de maatschappij en agressie tegen hulpverleners… Maar het geloof dat zij mensen kan helpen, houdt haar op de been. Nynke Sanders. Je mag haar ’s nachts wakker maken voor een uitje naar de Efteling. Maar haar werkdagen? Die draaien om mensen die nergens meer terechtkunnen voor hulp en daarom bij het Leger des Heils aankloppen. Daar wacht een warm welkom.

Nynke Sanders is 39 jaar en teammanager bij het Leger des Heils in Gorinchem. Ze stuurt de afdelingen Huis en Haard (waar 24 mensen met psychiatrische problematiek beschermd wonen) en Veldwerk aan: collega’s die de straat op gaan om dakloze mensen op te zoeken en te begeleiden naar hulp. Wij kennen Nynke als een gedreven, enthousiaste samenwerkingspartner. Wat drijft haar?

Prettige jeugd

“Ik was een speels en vrolijk kind. Met veel fantasie. Als ik bijvoorbeeld een indiaan speelde, dan wás ik ook echt een indiaan”, zegt Nynke. Ze groeide op in Drunen, vlak bij de Drunense Duinen. Ze kijkt terug op een prettige jeugd. Een echt meisje-meisje was ze niet. Eerder stoer, buiten in de natuur, de omgeving verkennen, in bomen klimmen. “Ik zat ook op judo en schuwde een knokpartijtje niet als dat nodig was.”

Vormend basisjaar

Opkomen voor anderen zat er dus al vroeg in. De zestienjarige Nynke met havodiploma op zak wil iets met mensen doen, maar heeft nog géén idee wat. Daarom kiest ze voor een basisjaar aan de Evangelische Hogeschool in Amersfoort. Een vormend jaar met veel gesprekken tijdens de zoektocht naar wat bij haar past. Haar geloof speelt daarin een rol, niet als stempel maar als richting. “Ik geloof dat we er voor elkaar mogen zijn. Dat we vanuit vrede en liefde met anderen om moeten gaan. En er juist moeten zijn voor de zwakkeren in de samenleving.”

Weer misbaar zijn

Ze vervolgt haar zoektocht op de opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening (MWD). Ter voorbereiding op werk waarin je niet vanaf de zijlijn toekijkt, maar waarin je naast iemand kunt staan. “Ik vind het mooi om met één iemand op te lopen. Het is niet mijn missie om iemand te redden. Wel om naast iemand te blijven, totdat die zelf verantwoordelijkheid kan nemen. Zodat ik op een gegeven moment weer misbaar ben.”

Meerdere kansen

Ze loopt stage bij Leger des Heils. En daar valt haar iets op wat ze heel mooi vindt: “Mensen krijgen hier altijd meerdere kansen. Ondanks dat ze soms heel agressief of boos of onaardig reageren. Wij weigeren niet snel mensen de deur. En als dat wel nodig is, dan tijdelijk. Een week later is iemand weer welkom. Er zijn grenzen. Maar er is ook altijd opnieuw weer ruimte.”

Herstel en kracht

Al snel leert ze om te luisteren wat een cliënt zelf zegt en haar eigen gevoel te volgen. Niet alleen te vertrouwen op wat er in een dossier staat. Of wat andere behandelaren zeggen. “De grootste valkuil in de hulpverlening is dat je verantwoordelijkheid gaat nemen voor iemands leven. Ik werk vanuit herstel en kracht: iedereen heeft een eigen aandeel, hoe klein ook. Hulp is: aanreiken, ordenen en ondersteunen.”

Zwaardere doelgroepen

Ze vertelt dat ze het liefst werkt met en voor de zwaardere doelgroepen. Mensen die vastlopen in verslaving, agressie, psychische problemen en in het leven zelf. Of ze wel eens bang is geweest? “Jazeker, ik ben wel eens bedreigd. En bevond me ook af en toe in een onveilige situatie bij mensen thuis. Of dat ik het gevoel had dat ik achterom moest kijken als ik van mijn werk wegliep. Dat was eng en daar hou ik niet van. Ik doe dit werk juist om mensen te helpen en kansen te geven. Gelukkig ontmoet ik ook vaak dankbaarheid.”

In contact

Ze heeft tot nu toe een indrukwekkende loopbaan achter de rug bij het Leger des Heils. Zie daarvoor haar LinkedIn-profiel (opent in nieuw tabblad). Sinds maart 2025 is ze teamleider Huis en Haard Gorinchem en Veldwerk Gorinchem. “Hier in Gorinchem zijn de lijntjes kort,” zegt ze over de fijne samenwerking in het sociaal domein. “Beleidsmedewerkers, wijkteams, wijkagenten, BOA’s: we weten elkaar makkelijk te vinden.”

Opvang in Gorinchem

Een mooie vrucht van die samenwerking is de uitbreiding van het veldwerk in Gorinchem. Er is meer subsidie voor meer uren op straat gekomen. Haar wens? Een kleinschalige opvangmogelijkheid in Gorinchem. Een plek met basisvoorzieningen: douchen, eten, koffie, een was draaien – en waar mensen af en toe ook kunnen slapen. Nu is er maar één opvanglocatie in de centrumregio Dordrecht. Dat is voor veel mensen te ver weg,” zegt ze, “niet iedereen kan of wil daarheen. Plus: Wordt iemand daar niet meer toegelaten, dan kan die nergens anders heen. Met een extra locatie in Gorinchem kunnen we meer spreiden.”

Behoefte peilen

Maar: “Je opent geen opvang voor minder dan tien mensen. Ik wil dus eerst beter weten hoe groot de behoefte is. Vanuit veldwerk hebben we 25 à 30 dakloze mensen in beeld. Degenen die bij vrienden of familie op de bank slapen, hebben we altijd niet in beeld. De winteropvanglocatie die nu samen met de gemeente is opgezet, is een belangrijke proef: werkt dit, wie komt er, en over wie hebben we het eigenlijk?

A en B

Maar als die behoefte er is, zegt ze, dan gaat ze zich er hard voor maken. En dan niet als los initiatief, maar als onderdeel van een keten. “Want opvang zonder vervolg is pleisters plakken. Als je één ding regelt, moet je ook nadenken over de hulpverlening en ondersteuning daarna. Wie A zegt, moet B zeggen. En dat vraagt om een goede samenwerking!”

Samen sparren

Wil je sparren met Nynke? Neem contact op via e-mail: n.sanders@legerdesheils.nl of bel haar op 06 2250 2337.